குற்ற உணர்வு இல்லாமல் “முடியாது” என்று சொல்வது

“முடியாது” என்று சொல்வது ஏன் இவ்வளவு கடினம்?

ஒரு சக ஊழியர் தன் ஷிஃப்ட்டை நீங்கள் பார்த்துக்கொள்ளச் சொல்கிறார். ஒரு மாதத்தில் உங்களுக்குக் கிடைத்த ஒரே ஓய்வான வார இறுதியில், வீடு மாற்ற உதவி கேட்கிறார் ஒரு நண்பர். உங்களுக்கு நேரமில்லாத ஓர் உதவியைக் கேட்கிறார் ஓர் உறவினர். யோசிக்க நேரம் கிடைப்பதற்கு முன்பே “சரி, பிரச்சினையே இல்லை” என்று நீங்கள் சொல்வது உங்கள் காதிலேயே விழுகிறது; பிறகு அந்த வாரம் முழுவதும் சுமை அழுத்துவதாகவும், உள்ளுக்குள் புழுங்குவதாகவும் உணர்கிறீர்கள்.

“முடியாது” என்பது சொல்வதற்கு மிகக் கடினமான வார்த்தைகளில் ஒன்றாகப் பலருக்கு இருக்கிறது. அது மரியாதைக் குறைவாகவோ, சுயநலமாகவோ, அன்பில்லாததாகவோ தோன்றலாம், குறிப்பாக மற்றவர்களை முன்வைக்க வேண்டும் என்று வளர்க்கப்பட்டிருந்தால், அல்லது மற்றவர்களுக்கு உங்களைப் பிடிப்பது குறைந்துவிடுமோ என்று கவலைப்பட்டால். அதனால் “சரி” தானாகவே வெளிவருகிறது; அதன் விலை பிறகுதான் தெரிகிறது: களைப்பு, மனக்கசப்பு, உங்களுக்கு மிக முக்கியமான விஷயங்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் குறைவான நேரம்.

உறுதியாக இருப்பது என்றால் உண்மையில் என்ன?

நீங்கள் கொடுக்க விரும்பாத ஒன்றை யாராவது கேட்கும்போது, பதிலளிக்க ஏறக்குறைய மூன்று வழிகள் உள்ளன.

• அடங்கிப்போவது: அதற்கு ஒத்துப்போகிறீர்கள், உங்கள் சொந்தக் கருத்தை உங்களுக்குள்ளேயே வைத்துக்கொள்கிறீர்கள். “சரி, பரவாயில்லை.” அந்தத் தருணத்தில் மோதலைத் தவிர்க்கிறது; ஆனால் பெரும்பாலும் மனக்கசப்பை வளர்க்கிறது.
• ஆக்ரோஷமாக இருப்பது: மற்றவரை மட்டம் தட்டி உங்கள் தேவைகளைக் காக்கிறீர்கள். “நிஜமாகவா? நான் என்ன உங்கள் உதவியாளரா?” மறுப்பு கிடைக்கிறது, ஆனால் உறவுக்கு விலை கொடுத்து.
• உறுதியாக இருப்பது: மற்றவரை மதித்தபடி, நீங்கள் நினைப்பதையும் உங்களுக்குத் தேவையானதையும் தெளிவாகவும் அமைதியாகவும் சொல்கிறீர்கள். “நீங்கள் சிக்கலில் இருப்பது புரிகிறது; ஆனால் இந்த முறை என்னால் ஷிஃப்ட்டை எடுக்க முடியாது.”

உறுதியாக இருப்பது எப்போதும் நீங்கள் நினைத்தது நடக்க வேண்டும் என்பது பற்றியதல்ல. நீங்கள் எங்கே நிற்கிறீர்கள் என்று நேர்மையாகச் சொல்வது பற்றியது; அப்போது மனதார இல்லாத ஒரு “சரி”-யிலிருந்து அல்லாமல், உண்மையான நிலைமையிலிருந்து நீங்கள் இருவரும் செயல்பட முடியும்.

குற்ற உணர்வு எங்கிருந்து வருகிறது?

குற்ற உணர்வு பொதுவாக மறுப்பிலிருந்து வருவதைவிட, மறுப்பதன் அர்த்தம் என்ன என்பது பற்றிய எண்ணங்களிலிருந்தே அதிகம் வருகிறது. இங்கே இரண்டு சிந்தனைப் பொறிகள் குறிப்பாகப் பொதுவானவை.

மனதைப் படித்தல் மற்றவர் என்ன நினைப்பார் என்று உங்களுக்குத் தெரியும் என்று எடுத்துக்கொள்கிறது: “நான் சுயநலவாதி என்று அவர் நினைப்பார்.” “அவருக்குக் கடும் கோபம் வரும்.” பெரும்பாலும் நாம் கணிப்பதைவிட மற்றவர்கள் அதிகம் புரிந்துகொள்கிறார்கள்; புரிந்துகொள்ளாவிட்டால், அதுவும் உங்களுக்குப் பயனுள்ள ஏதோ ஒன்றைச் சொல்கிறது.

“வேண்டும்” வாக்கியங்கள் உங்கள் சொந்தத் தேவைகளுக்கு இடமே விடாத விதிகளை அமைக்கின்றன: “யாராவது கேட்டால் நான் எப்போதும் உதவ வேண்டும்.” “நல்ல நண்பர் ஒருபோதும் மறுக்க மாட்டார்.” இதுபோன்ற விதிகள் அன்பாக ஒலிக்கின்றன; ஆனால் அவற்றை ஒருபோதும் மீற முடியாவிட்டால், எல்லாவற்றுக்கும் “சரி” சொல்வதில்தான் போய் முடிவீர்கள்.

இரட்டை அளவுகோல் கேள்வியைக் கேட்பது உதவக்கூடும்: ஒரு நண்பர் களைத்துப்போயிருந்ததால் ஒரு கோரிக்கையை மறுத்தால், அவர் சுயநலவாதி என்று நினைப்பீர்களா? பெரும்பாலோர் நினைக்க மாட்டார்கள். அது நியாயம் என்றே நினைப்பார்கள். இரட்டை அளவுகோல் பயிற்சி அந்த நியாயமான பார்வையை உங்களுக்கே பொருத்திப் பார்க்க வழிகாட்டுகிறது.

தெளிவாகவும் அன்பாகவும் எப்படி மறுப்பது?

தெளிவான, அன்பான மறுப்புக்குப் பொதுவாக மூன்று பகுதிகள் இருக்கும்:

1. கோரிக்கையைக் கேட்டுக்கொண்டீர்கள் என்று காட்டுங்கள். “சனிக்கிழமை உங்களுக்கு ஆள் பற்றாக்குறை என்று தெரியும்.”
2. உங்கள் பதிலை நேரடியாகச் சொல்லுங்கள். “இந்த முறை என்னால் முடியாது.”
3. ஏதாவது தர முன்வாருங்கள், நீங்கள் விரும்பினால் மட்டும். “உதவியாக இருக்குமென்றால், ஞாயிறு காலை இரண்டு மணி நேரம் வர முடியும்.”

சில விஷயங்கள் இதை எளிதாக்குகின்றன:

• சுருக்கமாக வையுங்கள். நீண்ட விளக்கம் கொடுக்க வேண்டிய கடமை உங்களுக்கு இல்லை. எவ்வளவு காரணங்கள் சொல்கிறீர்களோ, அவ்வளவு வாதிட இடம் கிடைக்கிறது.
• “நான்” என்று தொடங்குங்கள். “இந்த வாரம் என்னால் இன்னும் அதிகம் ஏற்க முடியாது” என்பது, “நீங்கள் எப்போதும் என்னிடமே கேட்கிறீர்கள்” என்பதைவிடக் கேட்க எளிது.
• அளவுக்கு மீறி மன்னிப்புக் கேட்காதீர்கள். ஒரு “மன்னிக்கவும்” மரியாதையானது. ஐந்து முறை சொன்னால், நீங்கள் ஏதோ தவறு செய்துவிட்டதுபோல ஒலிக்கும்.
• தேவைப்பட்டால் நேரம் வாங்குங்கள். “பார்த்துவிட்டு நாளைக்குச் சொல்கிறேன்” என்பது, தானாக “சரி” சொல்வதற்குப் பதிலாக முடிவு செய்ய இடம் தருகிறது.

நடைமுறையில் அது எப்படி இருக்கும்?

கற்பனையான ஓர் உதாரணம் இதோ. ஏற்கனவே பெரும்பாலான மாலைகளில் தாமதமாக வேலை செய்துகொண்டிருக்கும்போது, உங்கள் மேனேஜர் ஒரு புதிய ப்ராஜெக்ட்டை ஏற்கச் சொல்கிறார்.

• நான் வழக்கமாகச் சொல்வது: “சரி, எப்படியாவது செய்துவிடுகிறேன்.”
• மறுத்தால் என்ன நடக்கும் என்று பயப்படுகிறேன்: “எனக்கு வேலையில் ஈடுபாடு இல்லை என்று அவர் நினைப்பார்.”
• நான் சொல்ல விரும்புவது: “இதில் உதவ எனக்கு விருப்பம்தான். இப்போது ரிப்போர்ட்டுகளைச் சமாளிக்கப் பெரும்பாலான இரவுகள் தாமதமாக வேலை செய்கிறேன். இதை ஏற்றால், எந்த ரிப்போர்ட் காத்திருக்கலாம்?”

அந்தச் செய்தி உறுதியானது. அது நேரடியாக மறுக்கவில்லை, யாரையும் குறை சொல்லவில்லை, உண்மையான பரிமாற்றத்தை மேசையில் வைக்கிறது. தெளிவான செய்தி பயிற்சி, இதுபோன்ற ஒரு செய்தியைச் சொல்வதற்கோ அனுப்புவதற்கோ முன் திட்டமிட உதவுகிறது: எதைப் பற்றிப் பேச விரும்புகிறீர்கள், எப்படி உணர்கிறீர்கள், உங்களுக்கு என்ன தேவை, ஒரு தெளிவான கோரிக்கை; இவற்றை “நான்” என்று தொடங்கி ஒன்றாக அமைப்பது.

அவர்கள் மோசமாக எதிர்வினையாற்றினால்?

சில சமயம் அப்படி நடக்கும். சிலர் “சரி” என்று கேட்டே பழகியிருப்பார்கள்; முதல் சில முறை “முடியாது” என்று கேட்கும்போது எதிர்த்துப் பேசுவார்கள். சில விஷயங்கள் உதவும்:

• அமைதியாக இருந்து, சொன்னதையே திரும்பச் சொல்லுங்கள். “புரிகிறது; இருந்தாலும் சனிக்கிழமை என்னால் முடியாது.” ஒவ்வொரு முறையும் புதிய வாதம் தேட வேண்டியதில்லை.
• உங்கள் பதிலைத் திரும்பப் பெறாமல் அவர்களின் உணர்வுகளை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். “இது உங்களைக் கடினமான நிலையில் விடுகிறது என்று புரிகிறது.”
• சங்கடமும் தீங்கும் ஒன்றல்ல என்று நினைவில் கொள்ளுங்கள். சில நிமிடங்கள் சங்கடமாக உணர்வது மறுப்பதன் இயல்பான பகுதி. பொதுவாக அது மனக்கசப்பைவிட வேகமாக மங்கிவிடும்.

நியாயமான ஒரு மறுப்புக்கு யாராவது மிரட்டல், அவமதிப்பு அல்லது அச்சுறுத்தலுடன் எதிர்வினையாற்றினால், அது சிறந்த வார்த்தைகளால் சரிசெய்யக்கூடிய தொடர்பாடல் பிரச்சினை அல்ல. தயவுசெய்து நீங்கள் நம்பும் ஒருவரிடம் பேசுங்கள், அல்லது உதவி பெறுங்கள் பக்கத்தைப் பாருங்கள்.

இதில் எப்படித் தேர்ச்சி பெறுவது?

எந்தத் திறனையும்போல, உறுதியாக இருப்பதும் பயிற்சியுடன் எளிதாகிறது. பாதிப்பு குறைவாக இருக்கும் இடத்தில் தொடங்குங்கள்: உங்கள் ஆர்டர் தவறாக வந்திருக்கிறது என்று வெயிட்டரிடம் சொல்வது, வேறு படம் பார்க்கலாம் என்று சொல்வது, உண்மையிலேயே நேரமில்லாத ஒரு கூடுதல் வேலையை மறுப்பது. ஒவ்வொரு முறையும், என்ன நடக்கும் என்று கணித்தீர்கள், உண்மையில் என்ன நடந்தது என்று கவனியுங்கள். அந்த இடைவெளி எதிர்பார்த்ததைவிடப் பெரியது என்று பெரும்பாலோர் காண்கிறார்கள்.

நாளடைவில், நீங்கள் சொல்லும் “சரி”-க்கு அதிக அர்த்தம் வரத் தொடங்குகிறது; ஏனென்றால் அது உண்மையானது என்று மற்றவர்களுக்குத் தெரியும்.

எப்போது யாரிடமாவது பேச வேண்டும்?

கிட்டத்தட்ட எந்தச் சூழ்நிலையிலும் மறுப்பது மிகக் கடினமாக இருந்தால், உங்கள் சொந்தத் தேவைகள் பற்றிய குற்ற உணர்வு இடைவிடாமல் இருந்தால், அல்லது பெரும்பாலான நேரம் மனம் தளர்ந்தோ மதிப்பற்றவராகவோ உணர்ந்தால், தயவுசெய்து உங்கள் மருத்துவரிடமோ ஒரு மனநல நிபுணரிடமோ பேசுங்கள். நீங்கள் இப்போது ஆபத்தில் இருந்தால், உங்கள் உள்ளூர் அவசர எண்ணை அழையுங்கள்.