నలుగురిలో కలిశాక సంభాషణలను మళ్ళీ మళ్ళీ తలచుకోవడం

నేను సంభాషణలను మళ్ళీ మళ్ళీ ఎందుకు తలచుకుంటాను?

ఒక ఫంక్షన్, ఒక డిన్నర్ లేదా ఆఫీసు మీటింగ్ నుండి ఇంటికి వస్తారు, ఆ సాయంత్రం మీ తలలో మళ్ళీ మొదలవుతుంది. మీ ఉద్యోగం గురించి మీరు అన్న ఆ మాట. మీ జోక్ తర్వాత వచ్చిన మౌనం. మీరు మాట్లాడుతుండగా ఎవరో ఫోన్ చూసుకున్న తీరు.

ఇలా తలచుకోవడం సాధారణం, దాని వెనుక ఒక కారణం ఉంది. మీరు ఏదైనా తప్పుగా చేశారా అని మీ మనసు చూస్తోంది, తర్వాతిసారి దాన్ని తప్పించుకోవడానికి. సమస్య ఏమిటంటే ఈ తలచుకోవడం అరుదుగా న్యాయంగా ఉంటుంది. బాగా జరిగిన భాగాలను దాటవేసి, ఇబ్బందిగా అనిపించిన ఆ ఒక్క క్షణం దగ్గరే ఆగి, దాన్నే మళ్ళీ మళ్ళీ చూపిస్తుంది.

నలుగురిలో ఉండటం గురించిన చింతను అధ్యయనం చేసే పరిశోధకులు దీన్ని సంఘటన తర్వాత జరిగే సమీక్షగా వర్ణిస్తారు, అది సాధారణంగా సంఘటన కంటే ఎక్కువ ప్రతికూలంగా ఉంటుందని గమనిస్తారు. ఇది తర్వాతి సందర్భాన్ని కూడా కష్టంగా అనిపించేలా చేయవచ్చు, ఎందుకంటే మీరు జరిగినదాన్ని కాకుండా, ఆ తలచుకున్నదాన్ని గుర్తుంచుకుని వెళ్తారు.

ఈ తలచుకోవడం ఎందుకు అంత నమ్మదగినదిగా అనిపిస్తుంది?

రెండు ఆలోచనా ఉచ్చులు సాధారణంగా దీన్ని నడిపిస్తాయి.

మొదటిది మనసు చదవడం: ఇతరులు ఏమనుకున్నారో మీకు తెలుసని అనుకోవడం. “నేను బోర్ కొట్టించానని తను అనుకుంది.” “వాళ్ళు నాతో కలిసి కాదు, నన్ను చూసి నవ్వారు.” మీకు నిజంగా తెలియదు, కానీ ఆ ఊహ తెలిసిన విషయంలా అనిపిస్తుంది.

రెండోది మానసిక ఫిల్టర్: ఒక్క ప్రతికూల వివరం మొత్తం చిత్రాన్ని నింపేస్తుంది. పది నిమిషాల హాయైన సంభాషణ మసకబారుతుంది; పది సెకన్ల మౌనం మిగిలిపోతుంది.

రెండు ఉచ్చులూ ఒక భావనతో వస్తాయి కాబట్టి నిజమనిపిస్తాయి. ఇబ్బంది నిజమే. అంతమాత్రాన దాని వెనుక ఉన్న ఆలోచన ఖచ్చితమైనదని కాదు.

మళ్ళీ మళ్ళీ తలచుకునే బదులు ఆలోచనను ఎలా పరిశీలించాలి?

ఆలోచనల రికార్డ్ అనేది తలచుకోవడాన్ని నెమ్మదింపజేసే ఒక చిన్న రాత అభ్యాసం. గుండ్రంగా తిరగడానికి బదులు, పరిస్థితిని, భావనను, ఆలోచనను రాసి, తర్వాత రెండు వైపులా వాస్తవాలను చూస్తారు.

స్నేహితులతో డిన్నర్ తర్వాత అది ఇలా ఉండవచ్చు:

• పరిస్థితి: అనూష ఇంట్లో డిన్నర్. నా వారం గురించి ఒక సంగతి చెప్పాను, తర్వాత ఎవరూ పెద్దగా ఏమీ అనలేదు.
• భావనలు: ఇబ్బంది 70%, ఆందోళన 50%.
• బరువైన ఆలోచన: “నేను బోర్ కొట్టిస్తానని వాళ్ళు అనుకుంటున్నారు, నేను రాకుండా ఉంటే బాగుండేదని అనుకుంటున్నారు.”
• దీనికి మద్దతు ఇచ్చే వాస్తవాలు: నేను చెప్పిన సంగతి తర్వాత ఒక మౌనం వచ్చింది.
• సరిపోని వాస్తవాలు: తర్వాత అనూష దాని గురించి నన్ను ఒక ప్రశ్న అడిగింది. వెళ్ళేటప్పుడు కిరణ్ తన పుట్టినరోజుకు నన్ను పిలిచాడు. ప్రతి సంభాషణలోనూ మౌనాలు వస్తాయి.
• మరింత న్యాయమైన ఆలోచన: “ఒక సంగతి నేను అనుకున్నంత బాగా పేలలేదు. సాయంత్రంలో మిగతా ప్రతిదీ, నేను వచ్చినందుకు వాళ్ళు సంతోషించారని సూచిస్తోంది.”
• తర్వాత భావనలు: ఇబ్బంది 35%, ఆందోళన 25%.

ఇక్కడి సంఖ్యలు కేవలం ఉదాహరణ. కొన్నిసార్లు ఆలోచనల రికార్డ్ భావనను చాలా మారుస్తుంది, కొన్నిసార్లు కొంచెం, కొన్నిసార్లు మొదటి ప్రయత్నంలో అసలు మార్చదు. పూర్తి దశలు ఆలోచనల రికార్డ్ అభ్యాసంలో ఉన్నాయి.

నాకు ఒకటి రెండు నిమిషాలే ఉంటే?

ఇంటికి వెళ్తుండగానే తలచుకోవడం మొదలైతే, పూర్తి ఆలోచనల రికార్డ్ మరీ ఎక్కువ కావచ్చు. రెండు మూడు ప్రశ్నలు చాలు:

• ఇది వాస్తవమా, లేక వాస్తవంలా అనిపిస్తున్న ఆలోచనా?
• ఏది మరో వైపు చూపిస్తోంది?
• స్నేహితులెవరైనా తమ సాయంత్రం గురించి నాకు ఇదే చెబితే, నేను వారికి ఏమి చెబుతాను?

సోక్రటీస్ ప్రశ్నలు అభ్యాసంలో ఉండేవి ఇలాంటి ప్రశ్నలే. సరిపోయేదాన్ని ఎంచుకుని, నిజాయితీగా జవాబివ్వండి. సాయంత్రం పర్ఫెక్ట్‌గా జరిగిందని మిమ్మల్ని మీరు ఒప్పించడానికి కాదు, దాన్ని మరింత న్యాయంగా చూడటానికే ప్రయత్నిస్తున్నారు.

వాళ్ళు ఏమనుకున్నారో అడగాలా?

కొన్నిసార్లు ఒక చిన్న, స్నేహపూర్వక మెసేజ్ విషయాన్ని తేల్చేస్తుంది: “ఈ రాత్రికి థాంక్స్, మిమ్మల్ని కలవడం బాగుంది.” జవాబు సాధారణంగా ఏ తలచుకోవడం చెప్పలేనంత ఎక్కువ చెబుతుంది. కానీ ప్రతి సందర్భం తర్వాత మీరు అందరినీ అడిగి నిర్ధారించుకుంటుంటే, ఆ అడగడం కూడా ఆ చక్రంలో భాగమైపోవచ్చు. ఏది జరుగుతోందో గమనించడం మంచిది.

తర్వాతి సందర్భానికి వేరేగా ఎలా వెళ్ళవచ్చు?

సందర్భం తర్వాత తలచుకోవడం తరచూ దాని సమయంలో జరిగేదానితో ముడిపడి ఉంటుంది. సాయంత్రమంతా మిమ్మల్ని మీరే గమనిస్తూ, మీరు ఎలా కనిపిస్తున్నారో చూసుకుంటూ, తర్వాత ఏమి చెప్పాలో వల్లె వేసుకుంటూ ఉంటే, సంభాషణకు తక్కువ దృష్టి మిగులుతుంది, తర్వాత తలచుకోవడానికి ఎక్కువ సరుకు ఉంటుంది.

రెండు చిన్న మార్పులు సహాయపడవచ్చు:

• మీ దృష్టిని బయటకు మళ్ళించండి. అవతలి వ్యక్తి చెప్పేది వినండి, గదిని గమనించండి, మీకు నిజంగా ఆసక్తి ఉన్న ప్రశ్న అడగండి. సంభాషణపై దృష్టి ఉంటే, మిమ్మల్ని మీరు గమనించుకోవడానికి తక్కువ చోటు ఉంటుంది.
• సురక్షితంగా అనిపించడానికి చేసే ఒక పనిని వదిలేయండి. నలుగురిలో సురక్షితంగా అనిపించడానికి చాలామంది చిన్న అలవాట్లు వాడతారు: ప్రతి వాక్యాన్నీ ముందే వల్లె వేసుకోవడం, కళ్ళలోకి చూడకపోవడం, తలుపు దగ్గరే ఉండటం, చేతిలో ఏదో ఒక గ్లాసు పట్టుకుని ఉండటం. అవి రక్షణగా అనిపిస్తాయి, కానీ అవి లేకపోయినా మీరు బాగానే ఉండేవారని తెలుసుకోకుండా కూడా ఆపుతాయి. తర్వాతి సందర్భంలో ఒకదాన్ని వదిలేసి, ఏమి జరుగుతుందో చూడండి.

“నేను ఏదైనా సంగతి చెబితే, అందరూ బోర్‌గా చూస్తారు” వంటి ఒక నిర్దిష్ట భయాన్ని పరీక్షించాలనుకుంటే, ప్రవర్తనా ప్రయోగం ముందుగా అంచనాను రాసి, తర్వాత దాన్ని పరిశీలించడానికి సహాయపడుతుంది.

ఈ తలచుకోవడం ఎప్పుడైనా ఉపయోగపడుతుందా?

కొన్నిసార్లు. మీరు నిజంగా ఏదైనా కటువుగా అని ఉంటే, లేదా ఒక విషయం తప్పుగా చెప్పి ఉంటే, ఒక చిన్న, ఆచరణాత్మకమైన వెనక్కి చూపు సహాయపడవచ్చు: నేను వేరేగా ఏమి చేస్తాను, సరిదిద్దాల్సినది ఏదైనా ఉందా? ఉపయోగకరమైన సమీక్షకు కొన్ని నిమిషాలు పడుతుంది, అది ఒక మెసేజ్ పంపడం వంటి ఒక చర్యతో ముగుస్తుంది. తదుపరి అడుగు లేకుండా గంటల తరబడి గుండ్రంగా తిరిగే తలచుకోవడమే ఈ పోస్ట్ మాట్లాడుతున్న చక్రం.

ఎప్పుడు ఇంకా ఎక్కువ సహాయం తీసుకోవడం మంచిది?

నలుగురిలో కలవడానికి ముందు, తర్వాత వచ్చే చింత మిమ్మల్ని బయటకు వెళ్ళకుండా ఆపుతుంటే, లేదా ఈ తలచుకోవడం విస్తృతమైన భారమైన మూడ్‌లో గానీ కఠినమైన స్వీయ విమర్శలో గానీ భాగమైతే, మీ డాక్టర్‌తో లేదా మానసిక ఆరోగ్య నిపుణులతో మాట్లాడండి. ThinkGO ఒక సెల్ఫ్-హెల్ప్ సాధనం, ఇది సంక్షోభ సమయంలో సహాయం అందించలేదు.