ನಾವು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಮುಂದೂಡುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕ ಆರಂಭ
ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಂದೂಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸೋಮಾರಿತನವಲ್ಲ. ಅದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಸರ, ಚಿಂತೆ ಅಥವಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಭಯದಂತಹ ಅಹಿತಕರ ಭಾವನೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ದಾರಿ, ಮತ್ತು ಕೆಲಸ ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಾರವಾಗಿ ಮರಳುವ ಮೊದಲು ಕೆಲವು ನಿಮಿಷ ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿಸುವುದು, ಅದನ್ನು ಯಾವಾಗ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಯೋಜಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಶುರುಮಾಡುವುದು ನೀವು ಊಹಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ನೋವಿನದು ಎಂದು ಗಮನಿಸುವುದು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮುಖ್ಯ ಅಂಶಗಳು
- ಕೆಲಸ ಮುಂದೂಡುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ, ಆ ಕ್ಷಣದ ಒಂದು ಭಾವನೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ.
- ನಿರಾಳ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನದು; ನಂತರ ಬರುವ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧ ಭಾವ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
- ಎಲ್ಲಾ-ಅಥವಾ-ಏನೂ-ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು “ಬೇಕು” ಆಲೋಚನೆಗಳು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ, ಶುರುಮಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
- ಅಸ್ಪಷ್ಟ, ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸಕ್ಕಿಂತ ನಿಗದಿತ ಸಮಯದ ಸಣ್ಣ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಶುರುಮಾಡುವುದು ಸುಲಭ.
ನಾನು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಏಕೆ ಮುಂದೂಡುತ್ತೇನೆ?
ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಫಾರ್ಮ್ ಮೂರು ವಾರಗಳಿಂದ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಕಳುಹಿಸಬೇಕಾದ ಇಮೇಲ್ ಇನ್ನೂ ಡ್ರಾಫ್ಟ್ನಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಪ್ರಬಂಧವನ್ನು ಸೋಮವಾರ ಶುರುಮಾಡಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಿರಿ; ಈಗ ಗುರುವಾರ. ಅದನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎಂದು ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತು, ತಡವಾದಷ್ಟೂ ಕೆಡುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಗೊತ್ತು, ಆದರೂ ನೀವು ಅಡುಗೆಮನೆ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಲೋ, ಫೋನ್ ನೋಡುತ್ತಲೋ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಲೋ ಇರುತ್ತೀರಿ.
ಹೆಚ್ಚಿನವರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ಸೋಮಾರಿತನವನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ಮುಂದೂಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಸಂಶೋಧಕರು ಬೇರೆಯದನ್ನೇ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಂದೂಡುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹೇಗನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ದಾರಿ. ಕೆಲಸ ಏನೋ ಅಹಿತಕರವಾದದ್ದನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬೇಸರ, ಗೊಂದಲ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಚಿಂತೆ, ಅಥವಾ ಏನು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೋ ಎಂಬ ಭೀತಿ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿದರೆ ಆ ಭಾವನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಮಸ್ಯೆ ಏನೆಂದರೆ ಆ ನಿರಾಳ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನದು. ಕೆಲಸ ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಈಗ ಕಡಿಮೆ ಸಮಯದೊಂದಿಗೆ, ಜೊತೆಗೆ ಅಪರಾಧ ಭಾವ ಮತ್ತು ಒತ್ತಡದ ಒಂದು ಪದರ. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಭಾರವೆನಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವ ತುಡಿತ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
ಯಾವ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ?
ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಯೋಚಿಸುವ ರೀತಿ, ಅದನ್ನು ಶುರುಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವೆನಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡು ಆಲೋಚನೆಯ ಬಲೆಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ.
ಎಲ್ಲಾ-ಅಥವಾ-ಏನೂ-ಇಲ್ಲ ಆಲೋಚನೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ: “ನಾನು ಇಡೀ ವರದಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಬೇಕು.” ಈಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಗದಿದ್ದರೆ, ಶುರುಮಾಡುವುದೇ ಅರ್ಥಹೀನವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಹಠವಾಗಿಯೂ ಕಾಣಿಸಬಹುದು: “ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗದಿದ್ದರೆ, ಮಾಡಿ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.”
“ಬೇಕು” ವಾಕ್ಯಗಳು ಒತ್ತಡವನ್ನು ರಾಶಿ ಹಾಕುತ್ತವೆ: “ನಾನು ಇದನ್ನು ಎಂದೋ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಬೇಕಿತ್ತು.” “ನನಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೆಲಸ ಶುರುಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕು.” ಅವು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲೆಂದೇ ಬರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಪರಾಧ ಭಾವವನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತವೆ, ಅದರಿಂದ ಕೆಲಸ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೇಡವೆನಿಸುತ್ತದೆ.
ಈ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ಕೆಲಸ ಮಾಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಾರದ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗ ಕೆಲಸದಿಂದಲ್ಲ, ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೋಡಲು ಅದು ನೆರವಾಗಬಹುದು.
ಶುರುಮಾಡುವುದನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸುವುದು ಹೇಗೆ?
ಅತಿ ಉಪಯುಕ್ತ ಬದಲಾವಣೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಬಹುತೇಕ ತೀರಾ ಸುಲಭವೆನಿಸುವವರೆಗೆ ಅದನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಜಾಗ ಕೊಡುವುದು.
- ಕೆಲಸವನ್ನು ಆರಿಸಿ, ಅಥವಾ ಅದು ಸೇರಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಭಾಗವನ್ನು. “ನನ್ನ ಹಣಕಾಸನ್ನು ಸರಿಮಾಡುವುದು.”
- ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವನ್ನು ಆರಿಸಿ. “ತೆರಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸುವುದು” ಅಲ್ಲ, “ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಫಾರ್ಮ್ ಹುಡುಕಿ ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಡುವುದು”. ಅದೂ ಕಷ್ಟವೆನಿಸಿದರೆ, ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿಸಿ.
- ಒಂದು ಸಮಯ ಆರಿಸಿ. “ಮಂಗಳವಾರ ಸಂಜೆ 7 ಗಂಟೆಗೆ, ಊಟದ ನಂತರ.” “ಈ ವಾರ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು ಎಷ್ಟೋ ಸುಲಭ.
- ಅದು ಹೇಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಿ. ಅದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನಂತರ ನಿಮಗೆ ಹೇಗನಿಸುತ್ತದೆ? 0 ರಿಂದ 10 ರವರೆಗೆ ರೇಟ್ ಮಾಡಿ.
- ಅದನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತು ಎಂದು ಬರೆದಿಡಿ. ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಊಹೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ.
ಚಟುವಟಿಕೆ ಯೋಜನೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಇಂಥ ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಯೋಜಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವು ಹೇಗೆ ನಡೆದವು ಎಂದು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ?
ಒಂದು ಕಲ್ಪಿತ ಉದಾಹರಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಆಯಿಶಾ ತಮ್ಮ ಮನೆ ಮಾಲೀಕರಿಂದ ಬಂದ ಒಂದು ಕಷ್ಟದ ಇಮೇಲ್ಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದನ್ನು ಎರಡು ವಾರಗಳಿಂದ ಮುಂದೂಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
- ಕೆಲಸ: “ದುರಸ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮನೆ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು.”
- ನಾನು ನನಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದದ್ದು: “ನಾನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಉತ್ತರ ಬರೆಯಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಬೇಕಿತ್ತು.”
- ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆ: “ಇಮೇಲ್ ತೆರೆದು, ನಾನು ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಮೂರು ಅಂಶಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಇಲ್ಲ.”
- ಯಾವಾಗ: “ಬುಧವಾರ ರಾತ್ರಿ 8 ಗಂಟೆಗೆ, ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ, ಒಂದು ಲೋಟ ಕಾಫಿಯೊಂದಿಗೆ.”
- ನನ್ನ ಊಹೆ: “ಭಯಾನಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕಷ್ಟ 10 ರಲ್ಲಿ 8.”
- ಏನಾಯಿತು: “ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಹಿಡಿಯಿತು. ಅಂಶಗಳನ್ನು ಬರೆದ ಮೇಲೆ ಉತ್ತರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು, ಅದೇ ಸಂಜೆ ಕಳುಹಿಸಿದೆ. ಕಷ್ಟ ಸುಮಾರು 4.”
ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಶುರುಮಾಡುವುದೇ ಅತಿ ಕಷ್ಟದ ಭಾಗ ಎಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಚಲಿಸತೊಡಗಿದರೆ, ದೂರದಿಂದ ಕಂಡದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಲಸ ಹೆಚ್ಚು ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದಾದದ್ದು ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
ಅದು ಭಯಾನಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನನ್ನ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು?
“ಭಯಾನಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ” ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಮುನ್ಸೂಚನೆ, ಮತ್ತು ನೀವು ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗ, ಅದು ಎಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಜವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಬರೆದಿಡಿ. ಕೆಲವು ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಂತರ, ಅನೇಕರು ಒಂದೇ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ: ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲಿನ ಭೀತಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಕೆಟ್ಟದ್ದು.
ವರ್ತನೆಯ ಪ್ರಯೋಗದ ಹಿಂದಿನ ವಿಚಾರ ಇದೇ: ನೀವು ಏನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಬರೆಯಿರಿ, ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ, ಮತ್ತು ಹೋಲಿಸಿ. ನಿಮ್ಮದೇ ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಮುಂದಿನ ಆರಂಭವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಲಭಗೊಳಿಸಬಹುದು.
ಇನ್ನೇನು ನೆರವಾಗಬಹುದು?
- ತಪ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಶುರುಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಸುಲಭಗೊಳಿಸಿ. ಫಾರ್ಮ್ ಅನ್ನು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಇಡಿ, ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟ್ ತೆರೆದಿಡಿ, ರನ್ನಿಂಗ್ ಶೂಗಳನ್ನು ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಇಡಿ.
- ಚಿಕ್ಕ ಟೈಮರ್ ಬಳಸಿ. “ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಇದರ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನಂತರ ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕೇ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.” ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೀವು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತೀರಿ.
- ಒಂದು ಗಮನಭಂಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ. ಆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಫೋನ್ ಅನ್ನು ಬೇರೆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿಡಿ.
- ಕಳೆದ ಸಮಯದ ಬಗ್ಗೆ ದಯೆಯಿಂದಿರಿ. ಕಳೆದುಹೋದ ವಾರಗಳಿಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವೇ ಬೈದುಕೊಂಡರೆ ಶುರುಮಾಡುವುದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. “ನಾನು ಈಗ ಶುರುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದರೆ ಸಾಕು.
ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾಗಿರುವಾಗ ಇದು ಬೇರೆಯೇ?
ಮನಸ್ಥಿತಿ ಭಾರವಾಗಿರುವಾಗ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮೊದಲು ಕುಸಿಯುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚೆನಿಸಬಹುದು. ಆಗ, ಏನಾದರೂ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸು ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾಯುವುದು ವಿರಳವಾಗಿ ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಮೊದಲು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಭಾವನೆ ಹಿಂದೆ ಬರಲು ಬಿಡುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ವಾಸ್ತವಿಕ. ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿಡಿ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ.
ಯಾರ ಜೊತೆಯಾದರೂ ಯಾವಾಗ ಮಾತನಾಡಬೇಕು?
ನೀವು ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮುಂದೂಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ, ಓದು ಅಥವಾ ಹಣಕಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾಗಿ, ಸಪ್ಪೆಯಾಗಿ ಅಥವಾ ಭರವಸೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಿಮ್ಮ ವೈದ್ಯರ ಅಥವಾ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತಜ್ಞರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿ. ನೀವು ಈಗ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ತುರ್ತು ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ.
ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ
ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ App Store ನಲ್ಲಿ: ಜನವರಿ 2027
ಮೂಲಗಳು
- Sirois, F., & Pychyl, T. (2013). Procrastination and the priority of short-term mood repair: Consequences for future self. Social and Personality Psychology Compass, 7(2), 115–127.
- Steel, P. (2007). The nature of procrastination: A meta-analytic and theoretical review of quintessential self-regulatory failure. Psychological Bulletin, 133(1), 65–94.
- Problem solving. Every Mind Matters, NHS.
ಪ್ರತಿ ಬರಹ ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಮೊದಲು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮೂಲವನ್ನು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತೆರೆದು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಾರೆ.