“ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ: ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೇಗೆ

ಚಿಂತೆ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ಯೆಯ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಏನು?

ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಪ್ರತಿ ಚಿಂತೆಯೂ ತುರ್ತು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಚಿಂತೆಗಳು ತುಂಬಾ ಭಿನ್ನವಾದ ಎರಡು ಬಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಎರಡನ್ನೂ ಒಂದೇ ರೀತಿ ನಿಭಾಯಿಸುವುದು, ಚಿಂತೆ ಎಲ್ಲಿಗೂ ತಲುಪದೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಒಂದು ಕಾರಣ.

ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದರೆ ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ, ಅಥವಾ ಬೇಗನೆ ನಡೆಯಲಿರುವ, ಮತ್ತು ನೀವು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಬಹುದಾದ ವಿಷಯ. ಕಾರಿನಿಂದ ಏನೋ ಸದ್ದು ಬರುತ್ತಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಏರುತ್ತಿದೆ. ಗಡುವಿನೊಳಗೆ ಮುಗಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿಮ್ಮ ಮ್ಯಾನೇಜರ್‌ಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

“ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆ ಎಂದರೆ ಆಗಬಹುದಾದ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತುಂಬಾ ಮುಂದಿನ, ಇಂದು ನೀವು ಯಾವ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನೂ ಇಡಲಾಗದ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ. ನನಗೆ ಹುಷಾರು ತಪ್ಪಿದರೆ? ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದರೆ? ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡರೆ?

ಎರಡೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಭಾರವೆನಿಸಬಹುದು. ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇರುವುದು ಯಾವುದು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ.

ನಾನು ಯಾವ ಬಗೆಯದರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುವುದು?

ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವೇ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ: ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಈಗ, ಅಥವಾ ಬೇಗನೆ, ನಾನು ಇಡಬಹುದಾದ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಇದೆಯೇ?

• ಉತ್ತರ ಹೌದು ಎಂದಾದರೆ, ಅದು ಸಣ್ಣ ಹೆಜ್ಜೆಯಾದರೂ, ಅದು ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ.
• ಉತ್ತರ ಇಲ್ಲ ಎಂದಾದರೆ, ಅಥವಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಯೋಚಿಸುವುದೇ ಏಕೈಕ “ಹೆಜ್ಜೆ”ಯಾದರೆ, ಅದು “ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆ.

ಕೆಲವು ಚಿಂತೆಗಳು ಮಿಶ್ರಣ. “ಮುಂದಿನ ವಾರದ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಫೇಲಾದರೆ?” ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿಜವಾದ ಭಾಗವಿದೆ (ನೀವು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಬುಕ್ ಮಾಡಬಹುದು) ಮತ್ತು ಒಂದು “ಹೀಗಾದರೆ?” ಭಾಗವಿದೆ (ಆ ದಿನ ಏನೇ ಆಗಲಿ). ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ: ನಿಜವಾದ ಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಿ, ಮತ್ತು ಉಳಿದದ್ದನ್ನು “ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆಯಂತೆ ನಿಭಾಯಿಸಿ.

ಎರಡು ಆಲೋಚನೆಯ ಬಲೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಬಿಡದೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವ “ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆಯಾಗಿಸುತ್ತವೆ: ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಸಾಧ್ಯತೆಗೆ ಜಿಗಿಯುವ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಊಹಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಅದು ನಡೆಯುವ ಮೊದಲೇ ಖಚಿತವೆಂದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುವುದು.

ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಜೊತೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಒಂದು ಯೋಜನೆ ಸಿದ್ಧವಾದ ಮೇಲೆ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಒಂದು ಸರಳ ರಚನೆ ಹೀಗಿದೆ:

1. ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಒಂದೆರಡು ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ. “ಹಣ” ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಕಷ್ಟ; “ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಏರುತ್ತದೆ” ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ.
2. ಪ್ರತಿ ವಿಚಾರವನ್ನೂ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ, ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸುವವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ. ಇನ್ನೂ ಅವುಗಳನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಬೇಡಿ.
3. ಅವುಗಳನ್ನು ತೂಗಿ ನೋಡಿ: ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಏನು ಒಳ್ಳೆಯದು, ಏನು ಅಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ?
4. ಮೊದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲು ಒಂದನ್ನು ಆರಿಸಿ. ಅದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ.
5. ಅದನ್ನು ಹಂತಗಳಾಗಿ ಒಡೆಯಿರಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಒಂದು ದಿನ ಅಥವಾ ಸಮಯ.

ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರ ಅಭ್ಯಾಸ ಒಂದು ಬಾರಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇದರ ಮೂಲಕ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಏನೂ ನಿಜವಾಗಿ ಬದಲಾಗುವ ಮೊದಲೇ, ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಬರೆದ ಕೂಡಲೇ ಚಿಂತೆ ತಗ್ಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅನೇಕರು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮತ್ತು “ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ?

“ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೆರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಬಗೆಹರಿಸಲು ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಉತ್ತರ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ. ಬದಲಿಗೆ ನೆರವಾಗುವುದು, ಚಿಂತೆಯೊಂದಿಗಿನ ನಿಮ್ಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬದಲಿಸುವುದು:

• ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಮತ್ತು ಹೆಸರಿಸಿ: “ಇದು ಒಂದು ‘ಹೀಗಾದರೆ?’ ಚಿಂತೆ.”
• ಅದನ್ನು ಬರೆದಿಡಿ, ಆಗ ಅದನ್ನು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿಲ್ಲ.
• ಚಿಂತೆಯ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಅದನ್ನು ಬಿಡಿ, ದಿನದ ನಂತರದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೋಡುವ ನಿಗದಿತ ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ.
• ಚಿಂತೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ. ಅದು ಇನ್ನೂ “ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆಯೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲು ಬಿಡುವುದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ. ಕೆಲವು ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತಾವಾಗಿಯೇ ಮಸುಕಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಚಿಂತೆಯ ಸಮಯ ಅಭ್ಯಾಸ ಇದರ ಸುತ್ತಲೇ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ: ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಕೆಲವು ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಡಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು “ನಾನು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು” ಅಥವಾ “ಇದು ‘ಹೀಗಾದರೆ?’ ಚಿಂತೆ” ಎಂದು ವಿಂಗಡಿಸಿ.

ಅದು ಯಾವ ರಾಶಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಖಚಿತವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ?

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅದು ಸಹಜ. ಅದನ್ನು “ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬಹುದು” ರಾಶಿಗೆ ಹಾಕಿ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಬರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಈ ವಾರ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು “ಹೀಗಾದರೆ?” ರಾಶಿಗೆ ಸರಿಸಿ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ವಿಂಗಡಿಸುವುದು ಬೇಗ ಆಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು “ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತೀರಿ.

ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿಂಗಡಣೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ?

ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ದಿನದ ಚಿಂತೆಯ ಪಟ್ಟಿಯ ಉದಾಹರಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ, ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷದ ಚಿಂತೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದ್ದು:

• “ನನ್ನ ಇಮೇಲ್‌ನಿಂದ ಸಂಜಯ್‌ಗೆ ಬೇಸರವಾಗಿದ್ದರೆ?” ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು “ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆ. ಒಂದು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಹೆಜ್ಜೆ ಇದೆ: ಇಮೇಲ್ ಅರ್ಥವಾಯಿತೇ ಎಂದು ಸಂಜಯ್‌ನನ್ನು ಕೇಳುವುದು. ಅದು ತುಂಬಾ ಎನಿಸಿದರೆ, ಅದು ಕಾಯಬಹುದು; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಈಗಲೇ ಅದು ಚಿಕ್ಕದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ.
• “ಕಾರಿನ ವಾರ್ಷಿಕ ಸರ್ವೀಸ್ ಮಾಡಿಸಬೇಕು, ನಾನು ಇನ್ನೂ ಬುಕ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ.” ಸ್ಪಷ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಯಿರುವ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆ: ನಾಳೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬುಕ್ ಮಾಡುವುದು.
• “ನನಗೆ ಹುಷಾರು ತಪ್ಪಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಾಗದಿದ್ದರೆ?” ಒಂದು “ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆ. ಇಂದು ಮಾಡಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ಚಿಂತೆಯ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲು ಬಿಡಿ.
• “ಹೊಸ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ನ ವೇಗಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ.” ನಿಜವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದು. ಅದನ್ನು ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ: ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ (ಗಡುವು ಬದಲಿಸಲು ಕೇಳುವುದು, ಕಡಿಮೆ ಆದ್ಯತೆಯ ಕೆಲಸವೊಂದನ್ನು ಬಿಡುವುದು, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯ ನೆರವು ಕೇಳುವುದು) ಮತ್ತು ಶುರುಮಾಡಲು ಒಂದನ್ನು ಆರಿಸಿ.

ಉದಾಹರಣೆ ಕಲ್ಪಿತ, ಆದರೆ ಅದರ ರೂಪ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದದ್ದು: ಸ್ಪಷ್ಟ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿರುವ ಒಂದೆರಡು ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ಮತ್ತು ಬರೆದು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಎಳೆತವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲವು “ಹೀಗಾದರೆ?” ಚಿಂತೆಗಳು.

ಅವುಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಏಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ?

ಚಿಂತೆಗಳನ್ನು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ರಮ ಬೇಕು, ಮತ್ತು ಮರೆತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೀವು ಅವುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೀರಿ. ಬರೆದ ಪಟ್ಟಿ ನಿಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದು ಅವುಗಳನ್ನು ಹೋಲಿಸುವುದನ್ನೂ ಸುಲಭಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ: ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 3 ಗಂಟೆಗೆ ಬೃಹತ್ತಾಗಿ ಕಂಡ ಚಿಂತೆ, ಸಂಜೆ 7 ಗಂಟೆಗೆ ಇತರವುಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು.

ಯಾರ ಜೊತೆಯಾದರೂ ಯಾವಾಗ ಮಾತನಾಡಬೇಕು?

ಚಿಂತೆ ನಿಮ್ಮ ದಿನದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಿದ್ರೆ ಬರದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ನೀವು ಮಾಡಲು ಬಯಸುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ವೈದ್ಯರ ಅಥವಾ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ತಜ್ಞರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.